Showing posts with label นิทาน. Show all posts
Showing posts with label นิทาน. Show all posts

Monday, February 24, 2014

ช็อคตายย

มีนิทานเรื่องหนึ่งมาเล่าให้ฟังครับ ถ้าพร้อมแล้วแล้ว มาฟังกันเลยครับ

มียายคนนึงอายุประมานแปดสิบกว่าๆ ยายคนนี้มีหลานอยู่ 3 คน
วันนึงก็ไปทำบุญที่วัด รับดอกไม้ธูปเทียน ไหว้พระเสร็จก็ทำบุญ 20 บาท
แล้วก่อนออกจากวัดก็เจอคนขายล็อตเตอรี่ ยายสงสารก็เลยซื้อมาเล่มนึง (ทำบุญ 20 ซื้อหวยชุดใหญ่ 555)
จากนั้นยายก็เอาไปฝากหลานๆไว้เพราะยายแก่แล้ว กลัวลืม เลยวานหลานเก็บไว้ และตรวจให้
พอถึงวันออก หลานๆก็ตรวจรางวัล ก็ตกใจ!! ยายถูกรางวัลที่ 1 ยกชุด 60 ล้าน
หลานก็ปรึกษากันว่า ยายน่ะแก่แล้ว แถมเป็นโรคหัวใจ โรคความดัน กลัวว่ายายรู้เรื่องจะช็อคตาย
ก็เลยเอาเรื่องนี้ไปปรึกษาหมอ พอหมอรู้เรื่องหมอก็รับปากว่า ไม่ต้องห่วง เดี๋ยวจะจัดการให้
หมอก็เลยเดินทางไปหายาย แล้วก็ตรวจสุขภาพตามปกติ จากนั้นหมอก็เริ่มสนทนากับยาย
หมอ : ยายๆ ช่วงนี้เป็นไงมั่ง ได้ไปเที่ยวทำบุญบ้างมั้ย?
ยาย : ก็ไปมาเหมือนกัน เนี่ย เมื่ออาทิตย์ก่อนก็พึ่งไปมาเอง
หมอ : ดีแล้วยาย เอ้อ! ว่าแต่ยายได้ซื้อล็อตเตอร่งล็อตเตอรี่เก็บไว้บ้างเปล่า
ยายได้ยินหมอพูดยายก็จำได้ ยายเลยบอกหมอไป
ยาย : ซื้อๆๆ ยายซื้อไว้เล่มนึง
หมอเลยเริ่มทำตามแผนที่ตนวางไว้
หมอ : ยายๆ ถ้าสมมตินะ ว่ายายถูกรางวัลที่หนึ่งสัก 60 ล้านอ่ะ ยายจะเอาไปทำอะไร
ยาย : อืมมม...ถ้ายายถูกน่ะหรอ ยายเองก็มีแต่หลาน ก็คงจะแบ่งให้หลานๆน่ะแหละ
หมอได้ยินดังนนั้นหมอก็จำเอาไว้เพื่อไปบอกหลาน แล้วยายก็พูดต่อ
ยาย : แต่ในฐานะที่หมอดูแลยายอย่างดีมาเป็นเวลายี่สิบกว่าปีนะ ยายว่าจะตอบแทนหมอสักหน่อย ยายกะว่าจะแบ่งให้หมอสักสิบล้าน
หมอได้ยินดังนั้นหมอก็ช็อคตายยย 555

นิทานเรื่องนี้สอนให้รู้ว่า ถ้าอะไรที่เราได้มาโดยไม่ได้สร้างมันมากับมือ แล้วมันมีมูลค่าเยอะมาก อาจทำให้เราช็อค ตายยย ด้ายยย 555

Wednesday, February 19, 2014

นิทานข้อคิด

      มีพี่คนนึงที่ผมรู้จัก แกจะคอยบอกน้องๆเสมอว่า ถ้าเราอยากทำธุรกิจไหน มันไม่สำคัญว่าเราจะเก่งแค่ไหน แต่มันสำคัญว่าตอนนี้เราคุยกับคนที่สำเร็จที่ธุรกิจนั้นมาแล้วกี่คน แล้วแกก็จะเล่านิทานเรื่องนึงให้ฟัง พอผมได้ฟังแล้วก็ โอ้โห คมมาก เพื่อนๆลองมาฟังกันดูนะครับ
     
      มีวัยรุ่นอยู่คู่หนึ่ง เป็นเพื่อนสนิทกันมาก วันหนึ่งได้พากันเดินทางไปเที่ยวที่ญี่ปุ่น แล้วก็ได้เข้าไปในร้านซูชิแห่งหนึ่ง บรรยากาศดีมาก 2คนเนี้ย ไม่เคยได้รู้จักอาหารญี่ปุ่นเลย พอไปถึงก็สั่งๆๆ พอได้ครบปุ๊บ ด้วยความที่ไม่รู้จัก ทั้งสองก็กินไม่เป็น สงสัยว่าไอ้เขียวๆ(วาซาบิ) มันคืออะไร กินยังไง แต่ด้วยความที่กลัวเสียหน้า ทั้งสองก็เก็บความไม่รู้เอาไว้ จนคนแรกก็บอกขึ้นมาอย่างมั่นใจว่า "นี่เพื่อน!! ไม่เคยกินล่ะสิ เดี๋ยวฉันจะกินให้ดู" ว่าแล้วชายหนุ่มคนนั้นก็ใช้ตะเกียบปาดวาซาบิเข้าปากไปครึ่งนึง เท่านั้นแหละครับ!! มันจี๊ดไปถึงสมอง แต่ด้วยความที่กลัวเสียฟอร์ม เลยได้แต่กลั้นความรู้สึกไว้ เพื่อนก็เลยถามว่า "เป็นไงๆ อาหารญี่ปุ่นต้นตำรับ" ชายคนแรกก็ตอบว่า "มันสุดยอดมาก ไม่เคยลิ้มรสชาติอาหารที่อร่อยแบบนี้มาก่อน ถ้าอยากรู้ว่ามันเป็นยังไง แกต้องลองเอง" ว่าแล้วชายคนที่สองก็ตักวาซาบิที่เหลือใส่ปากตนเองทันที พอกินเข้าไปปุ๊บ น้ำตาก็ไหลพรากมาทันที ชายหนุ่มคนแรกเลยถาม "ไง อร่อยมากใช่มั้ยล่าาาา" ชายอีกคนเลยตอบด้วยเสียงอันราบเรียบว่า "มันสุดยอดมากจนกลั้นน้ำตาไม่ไหวเลยแหละ ชั้นดีใจแทนพ่อแกจริงๆที่มีลูกชายอย่างแก" นิทานเรื่องนี้สอนว่า อย่าที่จะเอ่ยปากถามคนที่มีประสปการณ์มาก่อน เพราะถ้าหากในชีวิตจริงแล้ว มันคงไม่ใช่แค่การกินวาซาบิ แต่มันหมายถึงชีวิตทั้งชีวิตเลยครับ

      เป็นไงบ้างครับ อาจจะยังเล่าไม่ดี และจบไม่ค่อยรู้เรื่องนะครับ แต่จะพยายามลงบทความดีๆ มาให้อ่านกันต่อไปนะครับบบบ ^__^